Получено 14.04.2022, Доработано 12.07.2022, Принято 04.08.2022

МЕСТО И ПОЛОЖЕНИЕ ДЕТЕЙ-СИРОТ В ИСЛАМЕ

Амбер Садык

Ислам приветствовал социальную помощь во всех сферах жизни. Одна из самых нуждающих- ся групп дети-сироты. В стихах Корана и хадисах особое внимание уделяется сиротам, устанавливая условия и средства к существованию для их благополучия. Ислам стремится защищать, укрываться, представлять, поручать сиротам, правильно ценить их имущество, относиться к ним с добротой и милосердием. Священные писания Корана и Пророк Мухаммед (мир Ему и благословение) обратился к совести человечества за защиту прав сирот, сославшись на запреты и запреты, которые поощрялись и поощрялись. Когда дело доходит до заботы о сиротах и защиты их прав, неправильно понимать только их материальные потребности. Особое внимание было уделено удовлетворению его духовно-психологических потребностей, не причинению вреда его личности, содействию в развитии личности, полезной для общества

Исламское право, сирота, Коран, хадисы, пророк, Мухаммед (САВ), иммущество, сотоварищество, колдо, вство, законное право
46-50
Sadyk, A. (2022). THE PLACE AND POSITION OF ORPHANED CHILDREN IN ISLAM. Bulletin of the Bishkek State University, 20(3), 46-50. https://doi.org/10.35254/bhu/2022.61.46

Использованные источники

1. Abdulbâki, M. (1988). el-Mu’cemü’l-Müfehres li- elfâzi’l-Kur’âni’l-Kerîm. Kahire: Dârü’l-Hadis.
2. Ahmed, b. H. (1992). el-Müsned (Cilt 2). İstanbul: Çağrı Yayınları.
3. Akyüz, E. (2010). Çocuk Hukuku Çocukların Hakları ve Korunması. Ankara: Pegem Akademi Yayınlları.
4. Apaydın, H. (1996). “Velâyet”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Araştırmaları Merkezi (ÎSÂM).
5. Arı, A. (2013). “Yetim”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA) (Cilt 43). stanbul: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Araştırmaları Merkezi (ÎSÂM).
6. Bahrü’l-ulûm, İ. (1985). el-yetim fi’l-Kur’âni ve’s- Sünneti . Beyrut: Dârü’z-zehrâ.
7. Bardakoğlu, A. (2013). “Vesâyet”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA) (Cilt 43). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Araştırmaları Merkezi (ÎSÂM).
8. Bedr, N. (2010). el-Yetimu fil-Kur’âni’l-Kerim, Riyad: İmâm Muhammed b. Suûd İslâm. Riyad: İmâm Muhammed b. Suûd İslâm Üniversitesi yayınları.
9. Buhârî, M. (1941). et-Târîhu’l-Kebîr (Cilt 1-4). Haydarâbâd: Dairetü’l-Maârif.
10. Cessâs, E.-R. (1992). Ahkâmü’l-Kur’ân (Cilt 1-5). (M. e.-S. Kemhâvî, Dü.) Kahire: Dâr İhyâü’l-Kütübü’l- Arâbiyye.
11. Çelebi, İ. (2010). Sünnetullah (Cilt 38). (T. D. (ÎSÂM)., Dü.) İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA).
12. Halebî, İ. (1400). es-Siretü’l Halebîyye fi’s-sîret-il Emini’l-Me’mûn. Beyrut: Dârü’l-Ma’rife. İbn Fâris. (tarih yok). el-Mucmel fi’l-Luğa -Mu’cemu Mekâyîsi’l-Luğa- “el-Mevsuâ’ eş-Şamile cd. 2. versiyon (Cilt 6).
13. İbn Manzûr . (1990). Lisanu’l- Arab (Cilt 1). Beyrut: Daru’s-Sadr.
14. İbn Nüceym, Z.-M. (1983). el-Eşbâh ve’n-nezâ’ir . Dımaşk: Nşr. M. Mutî’ el-Hâfız.
15. İbn-i Mâce, H. (2012). Süneni İbni Mace Tercemesi ve Şerhi (Cilt 10). (H. Hatipoğlu, Çev.) İstanbul: Kahraman Yayınları.
16. Karaman, H. (2016). Heyet”. Kur’ân Yolu Türkçe Meâl ve Tefsir. C.1-5 Ankara. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
17. Kasapoğlu, A. (2017). Kur’ân’da İletişim Psikolojisi. Ankara: Gece Kitaplığı.
18. Köse, S. (1988). “Rüşd”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi( DİA) (Cilt 35). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Araştırmaları Merkezi (ÎSÂM).
19. Köse, S. (2003). “Lakit”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi( DİA) (Cilt 27). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Araştırmaları Merkezi (ÎSÂM).
20. Kurtubî, E. (1952). Ziyâüddîn Ahmed b. Ömer b. İbrâhîm el-Ensârî. el-Câmi‘ li Ahkâmi’l-Kur’ân (Cilt 1-22). (A. el-Barduni., Dü.) Beyrut: Dârü’l-Fikr.
21. Müslim, E.-H. M.-H.-K. (1992). el-Câmiu’s-Sahîh (Cilt 1-3). İstanbul: Çağrı Yayınları.
22. Nesâî, E. (2012). Sünen-i Nesâî (Cilt 1-2). İstanbul: Çağrı Yayınları.
23. Nîsâbûrî, M. (1990). el-Müstedrek ale’s-Sahîhayn. Beyrut: Dârü’l Kütübi’l-İlmiyye.
24. Nûhoğlu, H. (1993). “Dârüleytâm”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA). (Cilt 8). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Araştırmaları Merkezi (ÎSÂM).
25. Sâbûnî, M. (1997). Tefsîrû Âyâti’l-Ahkâm (Cilt 1-2). Şam: Mektebetü’l-Gazâlî.
26. Sedhân. (1999). Riâyetü’l-Eytâmi fil-Memleketi’l Arabiyyeti’s-Suûdiyye. Riyad.
27. Serahsî, M. (1993). el-Mebsût (Cilt 1). Beyrut: Darü’l-Ma’rife.
28. Yazır, E. (2017). Hak Dini Kur’an Dili Tefsiri (Cilt 8). İstanbul: Azim Dağıtım.